Bir kitap tanıtımı bu kadar güzel olabilir. Jii Lee, kelimelere bizim direkt göremediğimiz bir noktadan bakarak yeni anlamlar yüklemeye çalışmış. Çok tatlı olmuş. 

Ambalajlar gün geçtikçe değişiyor. Birçoğunda minimalizimin etkileri görülüyor.

Hepsi şurada: http://www.retronaut.co/2012/02/evolution-of-us-breakfast-cereals/

Canetti'nin okuduğum ikinci kitabı "Saatin Gizli Yüreği", 1973-1985 yılları arasında yazarın tuttuğu notlardan ve aforizmalardan oluşuyor. Yazar notlara çok önem veriyor ve notların sadece insan hayatından kesitler sunabileceğine değil, kişisel gelişiminde seyir defteri olacağına ışık tutuyor. Nitekim yazarın yıllar önce yazdığı notlarla ömrünün sonuna doğru yazdığı notları arasında nadir de olsa çelişkiler olduğunu görebiliyoruz. Bana göre çok ciddi bir başyapıt olan bu eserde; zamanı boşa kullanmaya, güven problemine, tutarsızlığa, yeteneğe, okuma ve yazmaya yönelik harikulade sözler mevcut. Bir süre sonra Elias Canetti'nin "Körleşme" adlı en çok satan kitabını da okumayı kesinlikle istiyorum.

Bir arkadaşım ısrarları sonucu tanışmış oldum Elias Canetti ile. 2 kitabını peşpeşe okudum. Ağırlıklı olarak aforizmalara dayanan ve yazarın hayatındaki keskin çizgileri bağıra bağıra döktüğü bu yapıtlardan ilk okuduğum "Ölüm Üzerine" oldu. Yazarlar ölümden kaçar, şairler ise ölüme koşar. Hatta bana göre yazarlar da şairler de her şeyi unutturabilirler. Ölüm dışında. Bu kitabında Canetti; ölümden nefret ettiğini, ölümle barışık insanları anlamadığını ve ölümsüz gibi yaşanılması gerektiğini vurguluyor her satırında. Sonuç olarak ölümle barıştım mı? Kesinlikle hayır. Ölümün olduğu bir yerde ukalalık olmadığı gibi, Murat Menteş'in de dediği gibi "Azrail'in karşısında sakız çiğnenmez"..