Yaşı kemale ermiş, önemsediğim birçok şahsın yazdıklarını okumaya çalışır, söylediklerini can kulağıyla dinlerim. Aydın Boysan'da kitaplarıyla eski İstanbul'a, bu şehirdeki yaşayışa ve güzelliklere ayna tutan bir değerimiz. Lakin bazı kitaplarında daha eskiye yaptığı kinayeleri, pek fazla gerçekle bağdaşmayan yorumları ve Türk tarihinden sanki 1923'ten başlıyormuş gibi söz etmesi pek yakışık almıyor. Onun dışında kitapta bol fotoğraf olması ve neşeli üslubunu asla kaybetmemesi okuyanı sıkça keyiflendiriyor. Elimde kendisinin beni heyecanlandıran bir kitabı daha kaldı: "İstanbul'un Kuytu Köşeleri". Sıra ona geliyor yavaş yavaş.

***

"İstanbul’da doğmuş olmanın talih olduğu inancımı hala değiştirmiş değilim. Şehirdeki değişimlerin bir bölümü yürek üzüntüsü kaynağım olsa bile… Dünya’yı epeyce gezdim ve okuduklarımdan öğrendim. Başka bir şehirde doğmuş ve yaşamış olma isteği, içimde hiç doğmadı. Bu yolda bir değişikliğin düşüne de dalmadım. Ancak zaman zaman, “şu olayları yaşamasaydık” ya da “şu insanlar İstanbul ve ülke yazgısına egemen olmasaydı ah!” diye yakındığım oldu. Bir dahaki sefere(!) başka bir şehirde, başka insanlarla yaşamak mı? Ona da yokum! Sevdiklerimden ayrılamam. Nefret ettiğim insanları da başkalarının sırtına bırakmaya hakkım yok! Hele biraz deniz kıyılarında yürüsem de açılsam, o yeter."

Aydın Boysan, Nereye Gitti İstanbul?

Kısacası:

- 120-130 karakter arasında yazmak
- Linkleri başlangıçtan hemen sonra koymak
- "via", "@", "yoluyla", "RT" gibi belirtmeler yapmak
- Hesabımız varsa paper.li kullanarak paylaşım yapmak
- İsim yerine daha çok fiil kullanmak
- Cuma, cumartesi ve pazar günleri daha çok tweet atmak
- Sabah yerine öğleden sonra tweet atmak

 

Kaynaklar:
http://fatmagulguzel.com/2012/02/01/twitterdan-daha-fazla-trafik-saglamanin-yollari/
http://sosyalmedya.co/twitter-tik-sayisi-infografik/
http://danzarrella.com/ 

Bizim kuşak dünyanın her yerini onunla tanıdı, pazar günlerini onunla geçirdi, emniyet kemerini ondan öğrendi. Özlüyoruz seni Barış Manço..

Barış Manço - Unutamadım
http://www.youtube.com/watch?v=Hgozf63LmsQ

Handan, hamamdan geçtik,
Gün ışığındaki hissemize razıydık;
Saadetinden geçtik,
Ümidine razıydık;
Hiçbirini bulamadık;
Kendimize hüzünler icadettik,
Avunamadık;
Yoksa biz...
Biz bu dünyadan değil miydik?

Orhan Veli

"Türk, başkalarını takip etsin veya başkaları tarafından takip edilsin, atının sırtında gafil avlanmaz."
el-Câhiz

"Türk, eli kolu bağlı olarak bir kuyuya atılsa, mutlaka bir çaresini bulup kurtulur."
el-Câhiz

"Türkler bir orduya karşı saf bağlayınca, düşman saflarında bir eksiklik varsa hepsi onu görür ve bilir."
el-Câhiz

"Türkler savaşta takip olunmazlar, başkalarını takip ederler."
el-Câhiz

"Bir Türk atını uçar gibi koşmasını sağlamak için şiddetle mahmuzlar, kendisi iki eliyle yayını kavrayarak geriye doğru ok atar. Arkasından onu geçmek üzere gelen ise onu geçer ama, sadece ölmekte. Onu yakalamak isteyen kendisi yakalanır ve birden bire izlenen izleyen olur."
Niketas Khoniates

"Türklerin okları, ölüm taşıdığı için nişan aldıkları kişiye daima yazık olmuştur."
Sidoine

"Türklerin okları olmasaydı, Haçlıların mızrakları karşısında kim durabilirdi?"
Nûreddin Mahmûd b.Zengî

"Türklerin metanet, kahramanlık ve savaş yeteneklerini kim tasvir edebilir?"
Haçlı Kroniği

"Türkler atlarının süratine güvenerek yoğun bir bulut gibi ansızın Bizanslıların üzerine çöküyor ve onlar daha mızraklarını kullanamadan rüzgar gibi ortadan kayboluyorlardı."
Niketas Khoniates

Muharrem Kesik
(At Üstünde Selçuklular,
Türkiye Selçuklularında Ordu ve Savaş,
Timaş Yayınları, İstanbul 2011, Sf.257)

ben mişim---neymiş?---su sesiymiş
oymuş---cam kırıkları gibi gövdemi yakan---
yanağında sardunya kokusuyla yazdan
kimmiş o gelen ya giden kimmiş
bir yabancı mı, yoksa bir ermiş
değilmiş, bir çağrı bile yokmuş uzaktan.

güneş mi batarmış bir özel isim bitirir gibi
yanmış bir ağacın yaprakları mıymış kımıldayan
ne kalmış bir önceden ya da bir sonradan
kim koparmış dalından bu yabani incirleri
ya kimmiş kıyıya çeken hayalet gemileri
ne yazılmış nereye bu garip kargaşadan.

yıldızlar, büyülü ülke, adımı unutturan
bir kaya, bir ot, bir akarsu
hangi yaz şarkıcılarının ürpertili korosu
ki bütün ölüleri sığa çıkaran
ve kenti bir ölüm derinliğine salan
yani bir gül solarken bir gülün açma korkusu.

şiirler yazdım, kitaplar okudum
elime bir bardak aldım, onu yeniden oydum
derinlerde kaldım böyle bir zaman
kim bulmuş ki yerini, kim ne anlamış sanki mutluluktan
ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları
söylesin benimle biraz bir kere gelmiş bulundum.

edip cansever

Washington Post'da "Dünyanın en hızlı büyüyen ve en hızlı gerileyen şehirleri" sıralanmış. En hızlı büyüyen 20 şehir arasında yüksek gelir oranıyla Hartford bulunuyor. Listede ciddi bir Kuzey Amerika üstünlüğü var. En hızlı gerileyen şehirler arasında İzmir de yer alıyor. Son 4 ayda 4 kez gittim ve gördüğüm o ki bu kafayla, bu bezginlikle İzmir'e yazık oluyor. İstihdam yok, enerji yok, stabil boş bir yaşam dikkatimi çekti benim. "Nereye gidip ne içsem, nasıl eğlensem şehri" olabilir İzmir mesela. Gözünü taşını toprağını trafiğini sevdiğim İstanbul..

Kış gecelerinizin ısıtıcısı, halk otobüslerinde kankanız, iş yerinde kaçamağınız olacak şirin mi şirin, çekici mi çekici, cici mi cici bir roman. Okuyunuz. Mutlaka.

***

"Yazarken duygusal gelgitler yaşamanın kaçınılmaz olduğunu anlamıştı. Bir gün çok beğendiği bir cümleyi ertesi gün hiç sevmiyordu. Bir gün yazmaya inancı tamken, ertesi gün ülkede olup bitenleri düşünüyor, yazmak, üstelik dünyayla pek ilişkisi olmayan bir kahramanın romanını yazmak ona çok ahlaksızca geliyordu." (Sf.16-17.)

"Dünyamızda alışılmışın dışındaki her şeyin açıklanması gerekir ve bu hiç de masum bir gereklilik değildir. Açıklama yaparsınız, neden gösterirsiniz, makul gerekçeler sunarsınız, sonra bir de bakmışsınız tam da sizden açıklama bekleyenlerin dilini kullanıyorsunuz, kendi dilinizi değil. Birilerine açıklama borçluysanız borcunuzu daima kendi dilinizi harcayarak ödersiniz." (Sf.27)

"Musluğu tekrar taktı, vanayı açtı, sızıntı kesilmişti. Halbuki sızıntı hep vardır, ip gibi, yaşadıklarımızdan, okuduğumuz kitaplardan, seyrettiğimiz filmlerden zihnimize akan bir şeyler hep vardır." (Sf.36)

"Evet, doğrudan zamanın geçişinden yakındı, çünkü zaman bir eşten ve bir çocuktan daha dırdırcıdır. Biliyorsun, tik tak tik tak tik tak!" (Sf.99)

"Çünkü toplu konutlardaki hemen herkes bana, ani bir hamleyle kalplerinin üzerindeki bir düğmeye dokunup iç dünyalarının çirkin ışığını yakacakmışım gibi çekinerek bakıyor." (Sf.112)

Bir tarihsever için en önemli şeylerden biri, okuduğu dönemin sadece belli bir toprak parçasını değil ilgili tüm toprakları ilgilendiren bilgileri de edinebilmesidir. "Kanuni ve Şarlken"i okurken hem dönemin Osmanlı Devleti'ni hem de dönemin Avrupa'sına farklı süzgeçlerden bakabiliyorsunuz. Öte yandan sadece Kanuni Sultan Süleyman ve Şarlken'i değil, o çağa adını yazan diğer hükümdarları ve hatta komutanları bile yakından tanıma fırsatı bulabiliyorsunuz. James Reston, kitabını bir tarihçi edasıyla değil daha çok romancı kalemiyle yazmış. Dolayısıyla okurken geniş bir belgeseli izlerken aldığınız tadı alabiliyorsunuz. 10 perdeden oluşan kitapla Avrupa Tarihi bilginizi genişletebilir, farklı halkların kültürlerini ve o dönemde yaşadıkları siyasi, dini, toplumsal sorunları görebilirsiniz. Tüm karmaşası ve gizemiyle 16.yüzyılın başları bu kitapta gözlerinizin önüne düşüyor.

O kadar merak etmeme rağmen Cengiz Aytmatov'u bugüne kadar hiç okumadım. Üstelik eserlerini, ülkemizde en takdir ettiğim yayıncılık anlayışına sahip olan "Ötüken Neşriyat"ın yayınladığını bildiğim halde. Hatta bir ara 9 kitaplık setini almayı düşünmüş ama araya yeni kitaplarımın girmesi sebebiyle vazgeçmiştim. İmdadıma yârim yetişti ve bana "Beyaz Gemi"yi hediye etti. Aytmatov bu eserinde 8 yaşlarında olan ve "gelecek" temasını temsil eden çocukla, "geçmiş" temasını temsil eden dede arasında geçenleri yazmış. Saf, huzurlu ve insanı dinlendiren bir kitap. Biraz dede düşkünüyseniz, içinizdeki eksikliklerden biri de dedeye dairse mutlaka okuyun. Güzel bir yolculuk yaşayabilirsiniz kalbinizde, belki de vicdanınızda.

Onun gidişini anmama sadece 8 gün varken bu kitabın tanıtımını yapmak da buruk bir tesadüf oldu..

İbrahim Tenekeci'nin Profil Kitap'tan çıkan son şiir eseri. İsmi bile harikulade: Kimsenin Kalbi. Kapak tasarımından tutun da (Kar ve kırmızı yanyana gelince benim etkilenmemem mümkün değil) a'dan z'ye bütün şiirler muazzam. Anlatılamayacak kitaplar ve yazarlar vardır, tek bir şiirler özetlenmeye çalışılır eseri..

***

Boşa akarken günler
Durmadan bir suyu övüyorlar burada,
Sürekli aynı şeye bakmaktan geliyorlar
Ayrıntılı bilgi Yoksulluk Kitabı'nda...

Boğazda balık sözü, hiç tutulmamış
Zengin kalkışı, bütün bu konulardan...
Bağlayıp bir yere şükür ipini
Dönüyorlar, bıkmaktan.

Günlerden şubat mı, öyle geçiyor
Ölümün sözünden çıkmayan zaman...
Gördün, gösterdin, hepsi bu kadar!
Kaç bakalım, yangından.

Bir şüphesin sen, dünyanın içinde
Geceden gündüzden ve diğerinden
Sessiz sedasız gitmeden önce;
Sevgili ve uçurum, aynı şey, bak sözlüğe.

İbrahim Tenekeci, Fakirlere Yeni Şeyler

"Günde sekiz saat boyunca yemek yiyemezsiniz. Sekiz saat boyunca hiç durmadan bir şeyler içemezsiniz. Sekiz saat boyunca seks yapamazsınız. Ama sekiz saat boyunca hiç durmadan çalışabilirsiniz. İşte insanlığın mutsuzluğuna neden olan en büyük şey budur."

William Faulkner

Bazı yazarları "çok sevdiklerimiz" kategorisine dahil etmesek bile, eserlerini okumak isteriz. Milan Kundera için "benim çok ayrı yere koyabileceğim bir yazar" diyemem ancak bir gün Prag'a gidersem (Roma'dan önce asla olamaz elbette) sebebi Kundera olacak. Bu kadar güzel, bu kadar gizemli anlatılmaz o şehir. Kitaba geri dönecek olursam, insan ilişkilerindeki cinsellik, politiklik ve baskıcılık, derinden gelen bir nefretle anlatılıyor. Kitap tıpkı ismi gibi gülmekle unutmanın arasında kalıyor. Bu yüzden şimdiye dek okuduklarım arasında en sevdiğim Milan Kundera kitabı oldu diyebilirim gönül rahatlığıyla. İkinci olarak "Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği" geliyor elbette. Kütüphanemde okumamı bekleyen "Kimlik" var bir de ancak okumam için 1-2 ay bekleyebilir. Güze yarimin güzel hediyesi "Gülüşün ve Unutuşun Kitabı"ndan alıntılarla bu tanıtımımı da sonlandırayım.

***

“Kendi iç zavallılığımıza karşı kullanılan en alışılmış reçete, aşktır. Çünkü gerçekten sevilen bir kişi zavallı olamaz. Çünkü bütün zayıflıkları, aşkın sihirli bakışıyla bağışlanır.” (s.159)

“Anlamak, karşısındakiyle kendini karıştırmak, onda kendisini bulmaktır. Şiirin sırrı buradadır.” (s.186)

“Alay, aşkın ve şiirin düşmanıdır. Bunun için size bir kez daha söylüyorum ve hiç unutmamanızı istiyorum: Aşk gülünç olamaz. Aşkın gülmeyle hiçbir ortak yanı yoktur.” (s.186)

“Aşk şiirdir, şiir aşktır ve anlamak ötekiyle kendisini birleştirmek ve onda yanmaktır.” (s.188)

“Aşk bitmeyen bir sorgulamadır. Evet, aşkın bundan daha iyi bir tanımını bilmiyorum.” (s.208)

Milan Kundera, Gülüşün ve Unutuşun Kitabı

Halil İnalcık okurken insanın ağzının sulanmaması mümkün değil. Her paragrafta, her sayfada hazine değerinde bilgiler mevcut. Bunu söylemeye gerek bile yok takdir edersiniz ki. Daha önce (Nisan 2010) yine Timaş Yayınları'ndan çıkan "Osmanlılar" kitabı Halil İnalcık hocanın "Fütuhat, İmparatorluk, Avrupa ile İlişkiler" konularındaki makalelerinden oluşuyordu. Bu kitap ise hocanın "Devlet, Kanun, Diplomasi" konularındaki makalelerini kapsıyor. Titizlikle hazırlanmış ki bunda editör Adem Koçal'ın imzası var. Kendisi, ülkemizde çok büyük önem arz eden ktarih kitaplarında tarih editörlüğü görevini yapmış, layıkıyla yapmaya da devam etmekte. Kitaba geri dönecek olursam, I.Bölüm'de "Türk Tarihinde Türe ve Yasa Geleneği", "Osmanlı ve Türklük", "Osmanlı Padişahı", "Osmanlıların Trakya'da Yerleşmesi" ile "Türkiye Cumhuriyeti ve Osmanlı" gibi son derece önemli makaleler yer alıyor. II.Bölüm'de "Türk Korkusu", "Türk Diplomasi Tarihinin Sorunları" ile "Hellenizm, Megali İdea ve Türkiye" konulu makaleleri okurken fazlasıyla not aldım. Son bölümde ise Halil hoca öncesiyle sonrasıyla "Modern Türk Tarihçiliği"ni ele alıyor. Hocaları olan Mehmed Fuad Köprülü ve Ömer Lütfi Barkan'a da selam ediyor. Tarihçilerin kutbu, tarihçilerin şeyhi 94 yaşında. Hala yazıyor, hala emek harcıyor, hayatını tarih aşkıyla sürdürmeye devam ediyor. Ömrü uzun olsun..