Yine okuduktan sonra tanıtmak kısmet oldu. Sürükleyici ve bol araştırma teşviki içeren bir kitap olmuş. Mustafa Armağan hocanın söyleşileri derlenmiş, ortaya güzel bir eser çıkmış. Hem hocanın tarihe bakışını hem de gizli kalmış, kıyıda köşede araştırılmayı beklenen, ortaya çıkmayı bekleyen konuları öğrenebiliyorsunuz.

***

- Falih Rıfkı Atay neden, “Keşke Atatürk Nutuk'u hiç yazmasaydı” dedi?

- Mizancı Murad'ın “Genç Türkler” için imal ve icad ettiği Genç Osman'ın, tarihte yaşamış olan Sultan II. Osman'la tanışıp tanışmadıkları, ciddi olarak cevaplanması gereken bir sorudur.

- Bütün bir muhteşem 17. yüzyıl, musikimizin şehrayinleriyle doldurduğu bir 18. yüzyıl ve emperyalistler karşısındaki inanılmaz direnişiyle bir 19. yüzyıl karanlığa terk edilince, başlıyor asıl dramımız. Nereden geldiğini bilmeyen birtakım varlıklara benziyoruz giderek…

- Hürrem Sultan'dan sonra değişen ne oldu? Nasıl oldu da ilk defa bir padişah kızı Mihrimah Sultan bu kadar öne çıktı, görünürlük kazandı ve üstelik İstanbul'da iki camiye birden ismi verildi?

- İkinci Meşrutiyet döneminde ilk büyük travmayı, Cumhuriyet'ten sonra ise ikinci büyük travmayı yaşadık. Yani tarihi iki kat buzlu camın arkasından görmeye çalışıyoruz. Bu tarihin sağlıklı olabilmesi mümkün müdür? O yüzden “yüzsüz” bir tarih bu…

- Fetihler aslında birer iddiaydı; burayı biz sizden daha iyi yönetiriz iddiası. Biz asıl iddiamızı kaybettik. Hayatta hiçbir iddiası kalmamış nesillerin o fetihleri anlamasını beklemek Van Gölü'ne okyanusu doldurmak gibi bir şey olurdu.

(Tanıtım yazısından)