Milan Kundera'yı bugüne kadar hiç okumadım desem? Neyse ki elime 3 kitabı birden geçti de bol bol okuma fırsatı buldum. Önce "Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği" ile başladım. Bu kitabı okurken "Gülüşün ve Unutuşun Kitabı"nı da inceleme fırsatı buldum. Bundan sonra bekleyen Kundera eseri ise "Kimlik" olacak. Bu kitapta Kundera'nın dili kullanmadaki ve betimlemedeki ustalığına tanık oldum. Öte yandan çok derinlemesine olmasa da siyasi olaylar hakkındaki fikrini öğrenme fırsatı elde ettim. Güzel paragrafları not defterime aldım. Bu kitabı bana okuma fırsatı veren kıymetli meslektaşım Ümran "Kio"ya selam olsun.

***

‎"Gözü daha yükseklerde bir yerde olan herkes günün birinde gözünün kararabileceğini hesaba katmalıdır. Nedir göz kararması? Düşme korkusu mu? Peki ama gözetleme kulesinin sapasağlam tırabzanları da olsa bu korkuya kapılırız, neden? Yok, göz kararması düşme korkusundan farklı bir şey. Bizi çağıran, bizi kışkırtan, altımızdaki boşluğun sesidir göz kararması; düşme arzusudur, bu arzunun karşısında dehşete kapılır, kendimizi korumaya çalışırız."

"Hüzün, son duraktayız demekti. Mutluluk, birlikteyiz demekti. Hüzün biçimdi, mutluluk içerik."

"Yürek konuştuğunda, akıl karşı koymayı yakışıksız bulur."

(Kitaptan alıntılar)